zondag 19 november

AsserJournaal
Uitg. Press Support

Red. Jan en Leni Hof

Tel: (0592) 37 10 17
info@asserjournaal.nl

AsserJournaal
Weather state: zwaar bewolktzwaar bewolkt
WZW
26 km/h
max: 21°C
min: 15°C
Kort nieuws
Voorpagina 28 juni 2017

Zaken die ons raken

Verkeer.

 

ASSEN- We lazen op teletekst over ‘wegpiraten’ die door de politie waren betrapt op hun rijgedrag. Ze waren bekeurd en een aantal van hen moest het rijbewijs inleveren. Op de teletekst pagina 101 (Laatste nieuws)van RTV Drenthe gingen afgelopen zondag 6 van de 8 berichten over het verkeer. Ongelukken en wat daar bij hoort. Verbaasd zijn we helemaal niet. Als we van de auto gebruik maken, hebben we geregeld last van asociaal gedrag van medeweggebruikers.

Inhalen over dubbele doorgetrokken strepen, inhalen over de ‘verdringingstrepen’.
Zich niet houden aan de voorgeschreven snelheid en vaak zo onverantwoord inhalen, dat we moeten remmen om ongelukken te voorkomen. Het leidt in onze auto tot op ruzie lijkende gesprekken. Waarom rij je zo snel hoor ik geregeld. Ik probeer dan de aangegeven snelheid met de daarbij bedachte bovengrens van 5 km aan te houden. Natuurlijk is dat niet juist, Maar je wilt ook niet een ‘ filebouwer’ worden. Al met al is het een wilde boel op de weg aan het worden. De soort ‘rimboe’ dat ik in zuidelijke landen veel tegenkwam. Landen waar ik bij voorkeur gebruik maakte van een taxi. Je spreekt de taal niet, de politie ter plekke is vaak corrupt en je kent het verkeersspel niet. Daar ben je altijd schuldig als je een ongeluk krijgt. Nu we wat meer ‘belegen’ aan het worden zijn, komen die gevoelens, van altijd de schuld krijgen, weer boven. Die oude mensen horen niet meer in het verkeer. Thuis blijven en wachten op de ‘man met de spuit’ die ons verteld dat het leven nu wel is voltooid? Het schrikbeeld van een toekomst dat ik ooit las in een Science fictieboek. Een toekomst die we niet willen. Wij denken dat het tijd wordt om de verkeersvandalen aan te pakken. Zou het ook helpen als de politie de auto’s van dit soort vandalen in beslag gaat nemen? De auto is dan een onderpand tot de boete is betaald.

 

Verkeershufters aanpakken? Ja, graag.

 

Jaap Bouma.

 

 

Zaken die ons raken

Lasten en lusten.

 
ASSEN- Wat zijn we toch sufferds, hoorde ik mijn vrouw zeggen. Verbaasd keek ik op. Dergelijke uitspraken ben ik niet van haar gewend. Er moest nu toch wel iets ‘ergs’ aan de hand zijn. Wat is het probleem vroeg ik. Moet je horen, zei ze. Wij betalen onze belastingen altijd keurig en prompt op tijd. We doen dat volgens de spelregels. Maar die grote bedrijven met die aandeelhouders, die straks ook geen dividendbelasting meer hoeven te betalen, die mogen de belasting ‘ontwijken’.( Stond in de krant.) Zo noemen ze deze toegelaten ‘ontvreemding’. Dat is niet strafbaar zeggen ze. Het is alleen maar moreel onjuist.
Uit ervaring weet ik dat de gewetens bij grote bedrijven enorm elastisch zijn. ‘Moreel’ is een vrijwel onbekend begrip. Ook lazen we dat een inspecteur van de belastingdienst een foutje had gemaakt. Hierdoor is onze schatkist weer heel wat miljoenen (169) minder gevuld geraakt. Dat geld zal wel in de zakken van de aandeelhouders en zo terecht zijn gekomen. Bij ons gaat het om enkele tientjes waar we ons druk over maken. We kijken en met ons duizenden anderen, de aanbiedingen na, om maar niet te veel te betalen voor de boodschappen. Maar dit soort individuen lacht ons vierkant uit.
Ik begrijp niet dat onze regering al dit soort zaken toestaat en toegestaan heeft. Van de VVD kan ik dat nog wel wat begrijpen, maar die andere partijen die zich sociaal noemen begrijp ik niet. Sterker nog, ik wijs dit gedrag af. Voor mij blijft deze ontwijking gewoon ontduiking. Dus verwerpelijk en strafbaar.

 

Zwakste schouders en de zwaarste lasten? Nee toch!!!

 

Jaap Bouma.

 

==============================================

Zaken die ons raken

Wantrouwen.

 

ASSEN- We hebben een nieuw kabinet. Dat zal u niet zijn ontgaan, vermoed ik. Het motto van dit kabinet is ‘vertrouwen’. Het merkwaardige is, dat ik dat vertrouwen helemaal niet heb. Ik krijg zelfs in toenemende mate een gevoel van wantrouwen. Iedereen gaat er financieel op vooruit werd er direct geroepen. Daar begon het mee. O ja, er werd nog wel in de kleine lettertjes vermeld, dat de toename niet voor iedereen even groot zou zijn, maar we gingen er toch op vooruit.

Vandaag lees ik weer iets over een toename van de zorgpremie die er niet om liegt. Het gekke is dat mijn vertrouwen in de meeste linkse politie ook bovenmate is geslonken. Ja, roept Asscher: ‘We moesten Nederland uit de crisis halen, en dat is gelukt. Daar ben ik trots op’. Wat niet wordt vermeld is het feit dat het ten koste van de ‘onderkant’ van de samenleving is gegaan. Met de ‘onderkant’ bedoel ik de mensen die het minste verdienen en de mensen die het meest kwetsbaar zijn. De zieken en de ouderen.
Verder lezen en horen we dat het bedrijfsleven grote belastingvoordelen mag gaan incasseren. Dat de thuiszorg nog verder moet krimpen. Topsalarissen worden niet of nauwelijks aangepakt. De verschillen tussen arm en rijk nemen nog steeds toe, zegt men. Eerlijk gezegd: Ik heb er geen goed gevoel over. De regeringsverklaring moet nog komen. Daar wordt misschien iets meer duidelijk. Vroeger volgde ik die verklaring met grote interesse, maar deze verklaring zal aan mij voorbijgaan. Zodra ik die mevrouwen en mijnheren hoor, denk ik nu: Ik vertrouw u niet. Wat u zegt heeft geen of weinig waarde.


Vertrouwen nee. Wantrouwen  ja.

Jaap Bouma.

 

 

Zaken die ons raken

Spruitjes en zo.


ASSEN-  Ze stond nadenkend en wat peinzend voor de bak met verpakte spruitjes. Die spruitjes waren in de aanbieding. Eén plus één gratis stond er bij vermeld. Per verpakking 500 gram. Ik nam twee pakjes mee. Deze zijn toch in de aanbieding  zei ze, wat aarzelend vragend. Ik knikte en zei: Ja, en ze zien er wel goed uit vind ik. Maar, zei ze, ik ben maar alleen en dan twee verpakkingen? U kunt ze wel even bewaren zei ik. Ja, maar ik moet er nog wel even over nadenken. Haar gezicht klaarde wat op. Tegen het eind van de week neem ik ze wel mee, vertelde ze. Dan eet ik dan een keer spruitje en de week er op kan ik nog wel een keer spruitjes eten.  Zichtbaar opgelucht na deze beslissing verdween ze weer tussen het winkelend publiek.

Wat was er aan de hand vroeg mijn vrouw. Ik vertelde het verhaal. Ja, het is voor ouderen en vooral voor alleenstaanden vaak een  probleem. De supermarkten willen veel verkopen en lokken de klanten met dit soort reclames, maar de hoeveelheden zijn geregeld zo groot dat het voor ouderen en alleenstaanden niet loont. 

Als je daar over nadenkt zei ik, dan is dat een soort miskenning. Er wordt geen of weinig rekening met deze groep mensen gehouden. Dat is net als bij veel zaken die je alleen maar via het internet kunt regelen. De dame van een bank, die ik onlangs om informatie vroeg via de telefoon, vertelde heel eerlijk: ‘U kunt beter naar een andere bank gaan. Onze bank doet alleen maar zaken met mensen die goed met de computer kunnen omgaan’. Wel eerlijk, maar toch geeft het een wat nare bijsmaak.
Ook bij programma’s op de televisie kom je dit soort opmerkingen geregeld tegen. Zo nu en dan krijg ik het gevoel, dat we al “dood/ niet meer bestaand’ zijn bij ons leven. Dat noemen we dan een zorgzame samenleving?

Hoe ziet een zorgzame samenleving er dan uit?


Jaap Bouma

 

 

Zaken die ons raken

395.000 euro per jaar.


ASSEN- Zijn we er zo langzamerhand aan gewend geraakt, vragen wij ons af. Aan de hoge beloningen voor de ‘top bestuurders’  van grote bedrijven. We lazen over de beloning van de nieuwe topman van de KPN. U weet wel een deel van de telefoonmaatschappij die vroeger gewoon PTT heette. Die nieuwe topman is een Italiaan met ook een Colombiaans paspoort.  Dat is op zich niet belangrijk, maar wij vragen ons wel waarom die dubbele  nationaliteit moet worden vermeld.

Die mijnheer gaat 935.000 euro per jaar verdienen/krijgen als vaste beloning. Daar bovenop komt dan nog een variabele beloning. Per dag is deze mijnheer zeker van een bedrag van 2561,- euro. Dat bedrag ontvangt een bijstandsmoeder met twee kinderen en met alle toeslagen die er zijn, per maand nog niet eens. Dit meen ik te mogen vaststellen op basis van gegevens van het internet. Nu zal er bij de mijnheer van de KPN wel wat belasting af gaan vermoeden we, maar laten we daar de variabele beloning maar geheel voor gebruiken.

Maar, dit is maar een rekensom. Het gaat mij erom dat er vrijwel helemaal geen reactie komt op deze enorme scheefgroei. We zijn bijna immuun geworden lijkt het wel. ‘Och je kunt je er wel druk over maken, maar dat helpt niet meer’. Verspilde energie lijkt het wel. Waar is de strijdbaarheid en het elan van het socialisme gebleven vragen wij ons af. We maakten ons daar vroeger wel druk over. 
Vinden we dit soort zaken niet meer belangrijk? Hebben we het zo goed dat dit niet meer nodig is? Veel vragen waar we het antwoord niet op weten. Maar hoe het ook  is, het is niet rechtvaardig naar ons gevoel. Het wordt wel weer tijd voor een strijdbare  en een socialer samenleving vinden wij. Dit mag zo niet verder ontsporen.

‘Willen we naar de Dam, dan gaan we naar de Dam!’

 

Jaap Bouma.

 

 

 

Zaken die ons raken

Storende factoren.


ASSEN- Soms, zijn er van die dingen die je al lang bezig houden. De dingen die je geen naam durft of kunt geven, maar die je toch wat plagen. Zoiets overkomt mij dus ook geregeld. Maar, nu waag ik het er maar op. Het gaat over de ‘BN-ers’. Dat zijn mensen die zichzelf, veelal via de televisie op een aparte plaats achten. Mensen die echt wel iets kunnen. Dat kan van alles zijn: Zingen, jammeren, kletsen, spelletjes leiden, goochelen, hardlopen, en vult u zelf maar aan. Die mensen kunnen dan plotseling  veel meer. Je ziet ze tevoorschijn komen bij het geven van meningen over iets waarvan ze naar mijn idee nog nooit van gehoord hadden. Toch worden het in één keer ‘deskundigen’. Ze mogen andere mensen beoordelen en soms beschadigen terwijl ze wellicht alleen maar aan de eigen roem denken. Ze vinden dingen die voor gewone mensen die van een normaal salaris of inkomen moeten leven niet zijn te betalen, spotgoedkoop. Ze demonstreren daarmee hoeveel zij kunnen besteden. We plachten dat vroeger ‘kouwe kak’ te noemen. Tegenwoordig schudden we ons hoofd en zappen naar een andere zender. Maar misschien kom je dan weer een zanger tegen die ‘kippig’ is of zo, want hij ‘jammert’ over een brillenfirma. Er zijn maar een paar zenders die ons vrijwaren van ellenlange reclames. Jammer genoeg zijn dat geen Nederlandse zenders. Maar die BN-ers, zijn voor ons  echt storende factoren in het bestaan. We blijven liever gewoon met beide benen op de grond. Geef ons echte deskundigen en goed gedocumenteerde achtergronden. Vermijd het gezwets en nietszeggend gemekker. Gewoon goed te begrijpen en echt. Daar houden we van. Gelukkig ben ik deze oprisping kwijt.

BN-ers, nee.


Jaap Bouma.

 

Zaken die ons raken

Merkwaardig?

 

ASSEN- Nee, ik heb er heus geen duidelijke mening over. Sterker nog: Het laat me eigenlijk volkomen koud. Het gaat over het veel besproken ‘Outlet Centrum’ dat op een terrein bij het TT-circuit wel of niet gaat komen. Als het er wel komt wordt het TT gebied misschien wat minder doods dan het nu vaak is. Het zijn tot nu ‘grote investeringen die zo nu en dan worden benut’. Als dat rendabel is moet er wel veel aan toegangskaarten en zo worden verdiend.

Maar waar ik door werd getroffen, was het bericht dat één van de tegenstanders van het Outlet Centrum, directeur is van de vastgoed onderneming met de naam ‘Ploegmakers Beheer’. Die vastgoed onderneming is eigenaar van de winkelcentra aan de Nobellaan en  het winkelcentrum ‘Vredeveld’ in Assen Oost. Ik kan me moeilijk voorstellen dat iemand met dergelijke belangen voorstander van het winkelgebeuren bij de TT-baan zou zijn. Beroepshalve moet hij wel tegen dat plan  zijn. Als hij in de raadsvergadering het woord gaat voeren, dan draagt hij twee petten. De ene pet is z’n dagelijkse pet. De ‘pet’ waar hij van bestaat. De andere pet is, laten we zeggen de zondagse pet. Een pet die hij zo nu en dan draagt.

Een schoolvoorbeeld van iets dat op belangenverstrengeling lijkt. Ik denk als buitenstaander dat iemand met twee van dit soort petten, zich tijdens de vergaderingen stil moet houden. Sterker nog, hij doet er goed aan om vergaderingen over dit soort kwesties te mijden. Je bent vertegenwoordiger voor je kiezers en niet voor je eigen bestaan nietwaar. Dat geldt trouwens voor alle raadsleden die via hun werk betrokken zijn bij belangen van de winkelnering is Assen.

Hoogst merkwaardig!


Jaap Bouma

=========================================

 

Zaken die ons raken


Milieu.


ASSEN- In de Asser Courant lazen we een berichtje dat aanleiding was voor een discussie aan de ontbijttafel. De gemeente Assen betaald 2 miljoen euro voor een tribune op het terrein van het TT circuit. Dat was het bericht. Regelmatig rijden we via het circuit naar Hooghalen. Lekker rustig en geen gejakker van allerlei hotemetoten die denken dat ze het druk hebben. Of misschien zijn het wel analfabeten. Verkeersborden kunnen ze vermoedelijk niet lezen.

Opvallend is dat de tribunes bij het circuit erg weinig worden gebruikt. Een paar keer per jaar zijn ze bezet. Maar dan is er sprake van een groot  evenement. De gemeente die zo voor het milieu is, bij voorkeur auto’s buiten de stad houdt en het parkeren zo duur gemaakt heeft, dat we regelmatig uitwijken naar buurgemeentes voor onze inkopen, die gemeente ‘verspilt’ gemeenschapsgeld. Dit gedoe waarbij veel auto’s het milieu vervuilen en waar mensen in of op vervuilende herrie makende voertuigen hun leven wagen om maar snel mogelijk een zinloos rondje te rijden. Ja, dat heet motorsport. Ik weet dat veel liefhebbers van de motorsport zullen steigeren als ze dit lezen. Maar niet iedereen houdt van deze ‘sport’. ( Elektrisch aangedreven auto’s vervuilen via bandenslijtage het milieu ook met fijnstof. Meer onderzoek is op dit punt nog gewenst).

Als deze 2 miljoen euro was besteed om de parkeertarieven laag te houden, dan zou de nu zieltogende binnenstad er misschien wat anders hebben uitgezien. (Parkeergarages worden wel elke dag geregeld gebruikt.) Maar nu lijkt deze kans weer verkeken. Zou er nog wat in de grote pot van de gemeente zitten? We hopen het beste maar vrezen het……………    

Milieu:  Worden de juiste keuzes gemaakt?

 

Jaap Bouma.

=========================================


Zaken die ons raken

Collectief.

 

ASSEN- We hadden in ons land ooit een collectieve zorgverzekering. Het ‘ziekenfonds’ genoemd. Het moest met de oplopende zorgkosten, vooral door de vergrijzing, maar eens afgelopen zijn, vonden de grote mijnheren en mevrouwen, e.a. in de politiek. Wij ‘domme’ mensen moesten maar eens weten hoe hoog de kosten van de zorg voor ouderen, chronisch zieken, van ziekenhuizen, medicijnen, dokters, verpleeghuizen en zo waren geworden. Verzekeringsmaatschappijen moesten het ziekenfonds maar overnemen. Die verzekeringsmaatschappijen konden met elkaar concurreren. Dat zou de kosten drukken.( Die ‘ons kent ons mensen’ praten natuurlijk nooit met elkaar. Die maken op de golfbanen of bij de borrel geen afspraken.) Ook moest er maar een eigen risico komen. Voor de mensen die ziek zijn en ziek worden, geldt: Eigen schuld- dikke bult. Daar betaal je dan maar extra voor. Het lijkt wel of ziek zijn en ziek worden ‘vermijdbaar’ is. Ik kan u uit ervaring verzekeren dat dit niet voor alle ziektes, het geval is. Maar de meerderheid van het door ons gekozen parlement denkt er kennelijk toch wat anders over.
Maar nu komen de verzekeringsmensen met nieuwe plannen. Er moet een collectieve verzekering komen tegen wateroverlast. Helemaal geen verkeerd idee, denk ik. (Maar van die risico’s op wateroverlast wisten we natuurlijk al lang.)

Nu door de opwarming van de aarde de kans op natuurrampen zoals overstromingen groter geworden is, vinden de verzekeringsmaatschappijen dat de eventuele financiële risico’s voor de burgers te hoog kunnen worden.
Maar als sprake is van een collectief, dan dient dat via de belastingen te gaan denk ik. De overheid (Rijk, Provincie,  Gemeenten en Waterschappen) heeft als eerste de taak om voor onze veiligheid, ook tegen wateroverlast, te zorgen. Voor specifieke zaken kan men zich individueel verzekeren. Dan komen de verzekeringsmaatschappijen er pas bij.

Dit collectief hoort bij de overheid!

 

Jaap Bouma

 

====================================================

 

Zaken die ons raken.

Alles is betrekkelijk.

 

ASSEN-  Er zijn van die berichten die zomaar voorbij lijken  te dwarrelen. Ook zijn er berichten die soms ergens blijven hangen in je geheugen.  Zo nu en dan komen die berichten dan weer boven drijven. Op een morgen lazen (DvhN) we over de verkoop van de ASR-aandelen. Die waren ten tijde van de bankencrisis ( banken gesjoemel) in het bezit van de staat   (van ons) gekomen.  Ja, dat is goed afgelopen voor ons, schreven ze in de krant.  Er was sprake van een klein verlies. Het zou maar om ongeveer 150.000.000 (150 miljoen) euro gaan. Och, voor bankdirecteuren(m/v/e.a.) zijn dit maar wat fooien lijkt het wel. Daar wordt in miljarden gedacht vermoeden wij
Kort geleden lazen we bij ‘Nu.nl’ , dat minister Schippers een ‘heldendaad’ verricht heeft door de medicijnen 155.000.000 ( 155 miljoen) euro goedkoper te kunnen inkopen. Och, zeiden we, na wat heen en weer gepraat, het is maar een beetje. Net een ietsje pietsje meer dan het verlies bij de verkoop van de ASR aandelen. Het allemaal zo dubbel vinden we. Ja, je mag geen appels met peren vergelijken maar als je nadenkt, of probeert dat te doen, komt het niet bevredigend over. Het verlies voor ons als burgers is maar 150.000.000 euro bij de verkoop van de ASR aandelen, maar de winst bij de aankoop van medicijnen is erg groot. Maar liefst 5.000.000 euro meer dan het verlies bij die aandelenverkoop. Zo nu en dan hebben we de neiging om al die verhalen maar weg te gooien op de stapel van het  onzorgvuldig lijkend gedoe van de regeringsmensen. Nee, we worden er niet vrolijk van. We worden niet met opzet bedrogen, dat hoort u mij niet zeggen, maar het is allemaal wel erg ondoorzichtig aan het worden. We vergeten zo gemakkelijk allerlei foute dingen. Wie hoor je nu nog praten over de miljoenen die bij de WMD ‘verprutst’ zijn? Wie is/zijn daar voor verantwoordelijk? Moet het zo lang duren om alles boven water te krijgen, of moet er wat worden verdoezeld. We hopen het beste maar vrezen het ergste.

Alles is betrekkelijk, maar het zijn wel onze centen!

 

Jaap Bouma.

 

 =============================================================

 

 

aken die ons raken

Wantrouwen.

 

ASSEN-We waren het helemaal met elkaar eens. Het is een ‘janboel’ is geworden met de gewichten in de verpakkingen die je bij supermarkten koopt. Daar heb ik al eerder iets over gemeld, maar het gaat steeds verder en het wordt steeds gekker.( Ik blijf het toch zeggen hoor!) Vrijwel nooit zie je dat er méér product in de verpakking zit dan vroeger, maar steeds worden de hoeveelheden kleiner/lager. Het zijn stiekeme prijsverhogingen waarvan de winkeliers hopen, vermoeden we, dat ze nauwelijks opvallen. We kunnen hun verzekeren dat ze wel opvallen. We kochten appels bij de Aldi. Normaal bevat een verpakking 1,5 kg. product. De prijs is redelijk constant. Maar voor de zekerheid keek ik toch even naar het gewicht.
Ja, hoor: in plaats van de gebruikelijke 1,5 kg werd nu 1,3 kg vermeld op het etiket. Een prijsverhoging van ongeveer 15 %. Nu hebben we er niks op tegen dat de prijzen door marktomstandigheden of jaargetijden worden aangepast, maar doe het dan duidelijk zichtbaar en leesbaar voor de klant. Nu krijg je het gevoel dat je bij de poot wordt genomen. Laat de klant op basis van duidelijke informatie beslissen wat hij wel of niet koopt. De winkelier hoeft de prijs per kg product niet te verdoezelen. Dat roept alleen maar wantrouwen op. Het gevoel van bedrogen worden. Die tijd hebben we toch wel achter de rug. We kunnen allemaal lezen en rekenen. Ik noemde het voorbeeld van de Aldi, maar alle supers doen het. Je komt de vreemdste gewichten tegen. Daarom pleiten we voor meer eenheid in de gewichten per verpakking. Lukt dat niet, maak het dan verplicht om de prijs per kg product duidelijk leesbaar te vermelden. Misschien gaan we de winkeliers dan weer wat vertrouwen. We wantrouwen ze nu in hevige mate.

Herstel het vertrouwen door de prijs per kg. te vermelden..

 

Jaap Bouma.

 ===========================================

 

 

 

 

Zaken die ons raken

175.000 euro.


ASSEN- Moet dit bij het plastic, vroeg ik aan mijn vrouw die verdiept was in de krant. (D.v/h.N)  ‘Keukenkastje’, was het antwoord. Daar hangt het lijstje waarop staat waar het thuis hoort. Stond er niet bij merkte ik op. Doe maar wat, hoorde ik tot mijn verbazing. En dat van mijn vrouw, die uiterst precies is als het over afval scheiden gaat. Wat is er aan de hand vroeg ik lichtelijk ongerust. Moet je horen, zei ze. Nu hebben de gemeente en de provincie samen 175.000 euro subsidie gegeven aan de motor waaghalzen, die over die zandbulten rijden.
Dat zand wordt eerst op de baan gelegd en na afloop weer verwijderd. De belangrijke dames en heren en hoe die verder ook maar mogen heten, hebben er maar wat champagne tegenaan gegooid. Zal wel een goed merk geweest zijn vermoed ik zei ik, wat zout in de wond strooiend. Geen ‘chateau migraine’ denk ik. Leuk voor de mensen die van de bijstand moeten leven of de mensen die via de voedselbank aan hun kostje moeten komen. Die drinken misschien als het een keer meevalt wel ’Chateau migraine’. Of de mensen die moeite hebben om de steeds maar stijgende zorgpremie te betalen. Of:… vult u zelf maar aan.
Maar, het is ook helemaal niet goed voor het milieu, zei ik. Wij krijgen te horen dat de gemeente geld mis loopt als we het afval scheiden niet goed doen. Of we krijgen een briefje aan de container, voor iedereen duidelijk zichtbaar, dat we ‘foute mensen’ zijn. En die motoren, plus de bezoekers die met een auto komen, vervuilen wellicht veel meer dan wij goed kunnen doen. Nee, hier klopt niks van was onze conclusie. Daar betalen we liever geen belasting voor.

Het is een wat cynisch verhaaltje, maar we zijn dan ook echt wel boos.

Dit kan toch niet!
 

Jaap Bouma
-------------------------------------------

 

 

Zaken die ons raken

Aarzeling.

ASSEN- ‘Het is geen man die niet roken kan’, was in mijn jeugd een veel gehoorde uitspraak. Mijn grootvader was het daar wel eens. Mijn vader rookte niet maar mijn opa pruimde. Een voor omstanders vieze en vuile bezigheid, want bij pruimen hoorde de ‘kwispedoor’. Een bakje waarin voortdurend overtollig bruin gekleurd speeksel werd gespuugd. Mijn grootvader drong er op aan dat ik zou gaan roken. Dat vond ik niet erg, want ik was een jongeman die alles graag uitprobeerde. De eerste keer werd ik erg misselijk weet ik nog. Maar doorzetten, zei mijn opa. Niet lang daarna was ik verslaafd. Die verslaving duurde tot ongeveer mijn veertigste. Toen ben ik, in één keer, definitief gestopt. Een moeilijke gebeurtenis met echt afkick verschijnselen.

Nu mijn aarzeling. Die kwam binnensluipen toen ik aan het ronddwalen was op het internet en de cijfers onder ogen kreeg van de alcoholverslaving in ons land. Nederland staat bekend om het alcohol gebruik. We behoren binnen Europa tot de top, als het om het gebruik gaat. Via het internet zocht ik daarom naar de mate van verslaving in ons land. Van de cijfers ben ik als leek toch wel wat onder de indruk.  Ik las daar  de volgende cijfers van de Jellinek kliniek.  (2016).

 

Stof

Aantal verslaafden/misbruikers

Aantal in behandeling

Alcohol

477.000

30.764

Tabak

600.363

449

Cannabis

70.000

10.965

Snuifcocaïne

26.857

3760

Crack

11.200

3760

Heroïne

14.000

9.604

Gokken

20.300

2.266

Speed (amf)

6.700

1.675

XTC

420

105

GHB

3.160

790

Medicijnen (voornml benzo’s)

600.000

819

Internet gamen

16.000

544

Overig

1.121

392

Totaal

1.847.121

65.893

Bron: Jellinekkliniek.

Het is tegenwoordig heel gewoon om overal zonder enige terughoudendheid alcohol als genotsmiddel te noemen en aan te bevelen. Ik weet dat ik weerstand oproep, maar zou na verloop van tijd het alcohol gebruik/misbruik niet dezelfde weg gaan als het tabaksgebruik?

Voorkomen is toch beter dan afkicken, of niet soms!

Jaap Bouma

===============================================

 

Zaken die ons raken

Storend.


ASSEN- Het gebeurt veel te vaak vinden wij. De melding van een ‘unieke code’ die je even moet activeren om te zien of je een prijs hebt gewonnen. Zodra je denkt dat het wel iets is, en je probeert achter de computer (waar je trouwens 'voor‘ zit) te voldoen aan de gestelde vragen, komt de aap uit de mouw. Het bericht verschijnt dat je met het activeren en verzenden van het geheel, gebeld kunt worden door de één of andere loterij. Daar wringt het bij ons altijd. We willen niet meespelen in een loterij. We hebben geen principiële redenen om dat niet te willen, maar ik heb wel wat aan statistiek gedaan.

Aan kansberekeningen en dat soort zaken.  Als je daarover sommetjes maakt en de kans op een prijs bekijkt, dan steunen wij liever rechtstreeks een door ons zelf gekozen ‘goed doel’. Dan omzeilen we tenminste al die extra kosten van directies en strijkstokken die bij een loterij horen.

Vaak zijn de aanwijzingen over de toegevoegde loterijen verborgen in de kleine lettertjes. Soms kom je de aanwijzing pas tegen bij het invullen van de gegevens. Voor je het in de gaten hebt ben je de klos. Deze week kregen we een mail van de plaatselijke AH in onze wijk. ‘Uw gratis zomer lot’, in duidelijke grote letters stond er. 
Onderaan in kleine lettertjes ontdekten we een loterij. We vinden het onbegrijpelijk dat een dergelijke onderneming zich hier mee inlaat. Maar misschien zijn we wat allergisch geworden voor dit type ‘koppelverkopen’. Wellicht dat andere klanten het wel op prijs stellen dat dit wordt gedaan. Daar moet je natuurlijk ook ruimte voor laten. De bedoeling zal wel goed zijn, maar het is voor ons echt niet nodig. Als je als supermarkt iets voor je klanten wilt doen, doe het dan gewoon. Rechttoe, rechtaan. Voor loterijen zijn voldoende andere mogelijkheden denken wij.

Koppelverkoop: Nee, in het kwadraat.

 

Jaap Bouma

a====================================================

 

Zaken die ons raken

Gewonnen!

 

ASSEN - Ja, het gebeurde echt. Een brief met de mededeling dat we een prijs hadden gewonnen. Maar er was wel iets merkwaardigs aan de hand vonden we. We moesten voor deze prijs naar een hotel hier in Assen komen. Als we niet kwamen verviel de prijs. Ook was, zo bleek uit de brief, het niet zeker welke prijs we hadden gewonnen. Maar een prijs laat je niet lopen nietwaar. Zo zijn we dan ook wel weer. Er stond ook nog in de brief dat we naar het hotel moesten komen omdat er dan een voordracht zou worden gehouden over het betreffende bedrijf. Och, dat overleef je dan ook wel weer. Om negen uur in de morgen moesten we ons al melden.

Om negen uur waren we ter plekke. We kregen een kopje koffie en een formulier aangereikt. Op het formulier moesten we allerlei gegevens invullen. Als brave burgers hebben we ons aan de spelregels onderworpen. Een mijnheer verscheen voor de groep. Een heel lang verhaal over de voortreffelijke zaken die het bedrijf voor zijn klanten deed. Er was geen beter te vinden. Het ging over groepsreizen. Na dit ellenlange en zeer uitgebreide gepraat, werd er geloot voor de prijzen. Een aantal mensen viel in de prijzen. Ook wij behoorden tot de ‘gelukkigen’. Een pauze werd ingelast. De koffie of iets anders was voor eigen rekening. Na de pauze verschenen er mensen met contracten en een draagbaar pinapparaat. Ja, je had als prijswinnaar geboekt en je kon direct afrekenen. Bij ons kregen ze te horen dat we niet bereid waren om zonder verdere vergelijking direct een contract te tekenen. Geen probleem. We kregen geen contract aangeboden. Weg was de prijs.
Maar gelukkig, werd gezegd: Er is voor de mensen zonder prijs wel een leuke troostprijs. U raad het al. We werden de trotse bezitters van elk een balpen. Terug naar de geparkeerde auto. Even zes euro aftikken en we mochten vertrekken. Die gratis koffie en de balpennen waren dus niet echt goedkoop.

Een ervaring rijker.


Jaap Bouma.

 

===============================================

 

Zaken die ons raken

Interesse?

 

ASSEN- De vorming van een nieuw kabinet duurt nu al maanden. Van tijd tot tijd sijpelen er wat berichten door. Dan vergaderen ze hier , dan zijn ze  met vakantie, dan gaan ze weer ergens anders vergaderen en nu zijn ze ‘de hei op’. Al met al lijkt het een ‘gebed zonder einde’. Steeds weer die zichzelf belangrijk vindende gezichten van uit een auto met chauffeur. “Ja, we hopen ‘meters te maken’ de komende tijd”, klinkt het dan. Er dreigt een situatie te ontstaan die bij ons alle interesse in de politiek doet verdwijnen.
Het nieuws dat naar buiten komt gaat in mijn beleving over ‘onnozelheden’. Zoals het zingen en het verplicht leren van het volkslied. Dit allemaal terwijl de ouderenzorg afgebroken is en om verbeteringen schreeuwt. Terwijl de ziekenhuizen de oude mensen die nog hulp nodig hebben, niet meer kwijt kunnen in verzorgings- en verpleeghuizen. Het onderwijs dat kampt met te weinig leerkrachten. De grond die in Groningen trilt en schud. De mensen die daar hulp vragen worden met een kluitje in het riet gestuurd. De noodzakelijke overschakeling naar ander energiebronnen die maar niet van de grond komt. De voedselbanken, de toenemende verschillen tussen arme en rijke mensen.  Ach, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Zo langzamerhand dreigt onverschilligheid de overhand te krijgen. Het gevoel van ‘de eigen baantjes’ en eigen politieke belangen krijgen de voorrang bij allerlei beslissingen.
De burgers worden gedegradeerd tot ‘kiesvee’. Tijdens een gesprekje met goede vrienden bleek ons dat deze gevoelens ook daar aanwezig zijn. Geen enkele interesse meer, zei onze vriend. Desinteresse bij zeer betrokken burgers dreigt de overhand te krijgen. Daarom deze oproep: Schiet alstublieft wat op. Geen achterkamertjes gekonkel meer. We zijn het zat aan het worden.

Pak de echte problemen eens duidelijk zichtbaar voor de burgers aan.

 

Jaap Bouma.

==================================================

 

Zaken die ons raken

Parkeerperikelen.

 

ASEN - Assen verscheen niet op een positieve manier in het landelijk nieuws. Het ging over de parkeertarieven. Volgens de berichten zijn de parkeertarieven in Assen extreem gestegen. Dit allemaal in verhouding tot de landelijke trend. De gemeente Assen protesteert. Het onderzoek is niet volledig en niet voldoende genuanceerd zeggen ze. Ik denk dat ze wel een punt hebben.

Het ‘blik’ moest uit het straatbeeld verdwijnen en in een parkeergarage gestald worden.( Nu breek je de benen over de her en der, vaak vlak voor de ingang van een winkel, gestalde fietsen.) De tarieven voor een hele dag parkeren in een parkeergarage zijn daarom juist verlaagd. De parkeertarieven per uur zijn  trouwens, in de parkeergarages wel aanzienlijk gestegen. Veel mensen parkeren maar een paar uur in de stad. Dus voor die mensen is er wel een verhoging van de tarieven.

Graag maak ik over deze materie nog een paar opmerkingen.


1.Het invoeren van het betaald parkeren is in overleg met de winkeliers uit de binnenstad gedaan. Via acties, zou men de parkeerkosten compenseren was de toezegging. Dat compenseren was en is een wassen neus voor de meeste winkels

2.In de buitenwijken is voldoende aanbod  en er zijn winkels in overvloed. Dus waarom naar die binnenstad met al die parkeerperikelen? Scheelt al weer snel een aantal euro’s.

3. In de ons omringende dorpen zijn ook voldoende winkels met een ruim aanbod. Ook daar zijn volop mogelijkheden om gratis te parkeren.

4 .De mentaliteit van de mensen is hier duidelijk anders dan in sommige andere grote en middelgrote steden. Waarom geld uitgeven als dat niks extra’s oplevert?

Al met al: Werk aan de winkel voor het gemeentebestuur.


Parkeren gratis als  ff kan?
 

Jaap Bouma.

 

==================================================== 

Zaken die ons raken

Voedselveiligheid.

ASSEN- Het lijkt wel alsof het eten van een ei, je het leven kan benemen. Alsof je zomaar dood kunt neervallen als je een ei hebt gegeten. Ik denk dat dit een misvatting is. Het gifschandaal met fipronil in eieren is erg, maar voor de consument niet erger dan veel andere voedselschandalen die we al hebben gehad. Voorop gesteld wil ik wel even kwijt dat dit gif niet in het voedsel mag terechtkomen. Dat is en blijft fout en dat moet worden veroordeeld. Even grasduinen op Google bracht de volgende schandalen uit het verleden naar boven. Deze lijst is niet volledig maar meer een illustratie. We noemen: De Planta affaire, Paardenvlees door het rundvlees, Salmonella in Zalm, Nitriet bij Iglo diepvries producten, Ontsmettingsmiddel in Olvarit van Nutricia. Natuurlijk is deze lijst nog aan te vullen. Uit de vakliteratuur die ik gelukkig nog steeds ontvang en lees, worden wereldwijd met grote regelmaat van dit soort gevallen gemeld.
Overal worden mensen ziek of overlijden aan de gevolgen van verkeerd voedsel. Daaruit blijkt dat steeds opnieuw risico’s verkeerd worden geschat. Meestal spelen geldelijk gewin en/of onkunde een belangrijke rol.

Dan is er nog iets aan de hand. We hadden in ons land een uitgebreid systeem van Provinciale keuringsdiensten van Waren. Na het introduceren van moderne kwaliteitszorgsystemen, besloot de overheid tot een drastische beperking van de controlemogelijkheden.
‘Zelfregulering’ werd dat genoemd. Kostenbesparing was de achtergrond. De bedrijven mochten zelf controleren en de overheid kon ter bescherming van ons als consumenten, volstaan met een zeer beperkte steekproef. (De slager die zijn eigen vlees keurt). Je kunt direct al aanvoelen dat dit systeem niet gaat werken. De kans op winstvergroting met een beetje sjoemelen, laat je toch niet lopen nietwaar.

Willen we meer voedselveiligheid, dan zal dat geld gaan kosten. Maar die keuze ligt bij de regering en bij onze keuzes voor volksvertegenwoordigers. Strengere controles kosten meer. Maar het is het wel waard vind ik.

Goedkoop is nog steeds vaak duurkoop.


Jaap Bouma.

==================================== 


Zaken die ons raken

Vraagtekens.


ASSEN- We zijn wat van slag. Dat komt door de straffen die, in deze gevallen, jonge mensen kregen na het veroorzaken van verkeersongevallen. In beide gevallen werd te hard gereden. In één geval werd een verkeerszuil aan de linkerkant gepasseerd. In beide gevallen waren er slachtoffers te betreuren. Bij het ene ongeval betrof het een jong meisje dat het ongeluk niet overleefde. In het andere geval werd gesproken over zwaar lichamelijk letsel. Verschrikkelijke gebeurtenissen.

De rechter heeft geoordeeld. Die rechter moet zich houden aan de wetboeken en bewijslast.
Die maatstaven gelden in ons land. Goed dat die maatstaven er zijn. Dat voorkomt willekeur en onrechtvaardigheden.

Maar toch hebben we er geen vrede mee. Het houdt ons steeds bezig. Het lijkt zo oneerlijk. Je maakt bewust fouten waarbij je slachtoffers maakt en je komt er af met een taakstraf en een korte rijontzegging. De slachtoffers en de familie van de slachtoffers hebben ‘levenslang’ verdriet en zorgen. We komen er niet uit.

Regelmatig rijden we met onze auto, door Assen en omgeving. Steeds valt ons op, dat snelheidsovertredingen meer en meer voorkomen. Het is bijna standaard aan het worden. Sterker nog: Je hoort toeteren en je ziet mensen gebaren maken als je gewoon de aangegeven snelheid aanhoudt. Handhaven lijkt soms, als het over gevaarlijk rijden gaat, een vies woord. Dat er meer ongelukken gaan gebeuren is een voorspelling met een hoge kans op zekerheid. Hoeveel doden/gewonden moeten we nog tolereren? Hoe we uit deze vicieuze cirkel moeten komen is ons niet duidelijk. Maar dat het zo niet door kan gaan wordt steeds duidelijker.

Handhaaf op een manier die de overtreder echt pijn doet?

Jaap Bouma.

 

================================================

 

Reageren op dit artikel Reageren Dit artikel afdrukken Afdrukken

Laatste nieuws